در مطلب زیرمیخوانید:
كليات زمين شناسي ، نحوه بوجود آمدن جهان و كهكشان ها،شكل و ساختمان زمين،فراواني عناصر، مواد سازنده پوسته جامد زمين،كانيها،سيرتحولي و رشد،اهميت اقتصادي كانيها،خواص فيزيكي كانيها،ساختمان بلورين كانيها،گروههاي مهم كانيها،كانيهاي سيليكاته،كربناتها،كاني هاي اكسيدي،كانيهاي سولفيدي،كانيهاي سولفاتي،هاليدها،كانيهاي فسفاتي.
زمين شناسي Geology
زمين شناسي علم زمين ومطالعه آن است. از دو كلمه Geo به معناي زمين و Logy به معناي شناخت تركيب شده است. زمين شناسي علمي است كه در باره ي پيدايش،ساختمان و مواد تشكيل دهنده ي زمين بحث مي كند. علم چيستي كوهها ، دشتها، ژرفاي اقيانوسها وتاريخ پيدايش حيات بر روي زمين از آغاز حيات تا ظهور انسان مي باشد. علم زمين شناسي علم بسيار گسترده اي بوده كه در رابطه با علوم ديگر مثل فيزيك، شيمي، رياضي وعلوم ديگر مي باشد. شاخه هاي اصلي علم زمين شناسي عبارتند از:
1- زمين شناسي عمومي : Physical Geology
راجع به تحولات وتغييرات زمين ونحوه ي اين تغييرات بررسي مي نمايد.
2- زمين شناسي تاريخي : Historical Geology
راجع به تاريخ زمين وترتيب تحولات آن در زمان ومكان بحث مي كند.
با توجه به شاخه هاي اصلي ذكر شده، زمين شناسي به رشته هاي تخصصي متعددي تقسيم مي شود كه مهمترين آنها به شرح زير مي باشند:
الف- كاني شناسي (Mineralogy) : اجزاء اصلي سازنده سنگها را مطالعه مي نمايد. بلورشناسي نيز شاخه اي از كاني شناسي است كه ساختمان بلورين كاني ها را مورد بررسي قرار مي دهد.
ب- سنگ شناسي (Petrology) : راجع به خواص فيزيكي وشيميايي سنگها، منشا و محل پيدايش سنگها و رده بندي سنگها مطالعه مي نمايد.
ج- فسيل شناسي (Paleontology) : راجع به بقاياي گياهان و جانوران كه در سنگهاي رسوبي يافت مي شوند وفسيل ناميده مي شوند، مطالعه مي كند.
د- چينه شناسي (Stratigraphy) : ترتيب روي هم قرار گرفتن طبقات رسوبي زمين و ارتباط آنها از نظر زماني را بررسي مي نمايد.
ه- زمين شناسي ساختماني (Tectonic – Structural Geology ) :چين خوردگيها، شكستگي ها وتغيير مكان لايه هاي رسوبي در مراحل ثانويه را بررسي مي كند.
و- زمين شناسي عملي (Applical Geology) : نقش آن كاربرد اطلاعات و اصول زمين شناسي در حل مسائل علمي است. كه هدف آن راهنمايي در بكار بردن اصول زمين شناسي براي سهولت دسترسي به مواد معدني ( زمين شناسي اقتصادي )، كشف و استخراج نفت و گاز طبيعي ( زمين شناسي نفت )، ايجاد سازه هاي بزرگ و پروژه هاي مهندسي ( زمين شناسي مهندسي )، اكتشاف وبهره برداري از منابع آب زيرزميني ( هيدروژئولوژي ) ومسائلي كه به فعاليتهاي انسان مربوط مي شود، مي باشد.
ز- ژئومورفولوژي : علمي است كه راجع به فرم ها و فرآيندهاي تشكيل دهنده ي اشكال سطح زمين بحث مي نمايد.
ر- نقشه برداري زمين شناسي : مطالعات زمين شناسي به صورت يك نقشه زمين شناسي، كه در آن سنگ شناسي و واحدهاي مختلف زمين شناسي نمايش داده مي شود، حاصل مي شود.
نحوه بوجود آمدن جهان و كهكشان ها:
حدود 15 ميليارد سال قبل در اثر انفجار گوي آتشين بسيار فشرده و سنگين، فضا، زمان و ماده جهاني با هم بوجود آمدند. همچنان كه جهان سرد مي شد ماده به صورت رقيق تري پراكنده مي شد تا اينكه ابرهاي عظيمي از گاز هيدروژن بوجود آمد و در نتيجه انقباض آنها، ستاره ها و كهكشانها بوجود آمدند. حدود 10 ميليارد سال قبل، كهكشان هايي نظير راه شيري كه هر كدام از چند ميليارد ستاره تشكيل شده اند به عنوان واحدهاي اصلي جهان پديد آمدند. خورشيد وسيارات آن ( منظومه شمسي ) يكي از ميليارد ها منظومه در داخل كهكشان مي باشند. خورشيد از ابري از گاز هيدروژن همراه با موادديگري مثل آهن، كربن، اكسيژن و ازت حدود 5/4 ميليارد سال پيش تشكيل شد.
منظومه شمسي از ستاره خورشيد، 9 سياره (Planet) وماههاي آن (Satellite) ومقدار زيادي شهاب(Meteor) تشكيل شده كه به ترتيب فاصله از خورشيد عبارتند از:
1- عطارد يا تير (Mercury)
2- زهره (Venus)
3- زمين (Earth)
4- مريخ يا بهرام (Mars)
5- مشتري يا برجيس (Jupiter)
6- كيوان يا زحل (Saturn)
7- اورانوس
8- نپتون
9- پلوتون

شكل شماره 1- سيارات منظومه شمسي
شكل و ساختمان زمين:
زمين، سومين سياره منظومه شمسي، در فاصله تقريبا 150 ميليون كيلومتري خورشيد و بين سيارات زهره ومريخ به دور خورشيد در حال گردش است. زمين به طور كلي، كروي در نظر گرفته مي شود. شكل آن خيلي نزديك به كره است ولي كره كامل نيست، بلكه به صورت بيضوي پخ است. شكل زمين را با يك سطح تئوري به نام زمين وار (Geoid) توصيف مي كنند. كه عبارت است از شكل حاصل از تراز متوسط درياها، وقتي كه در زير خشكيها ادامه پيدا كند.
ساختمان لايه اي زمين:
شعاع ميانگين كره زمين 6371 كيلومتر مي باشد كه در قطب ها كمي پخ تر(پهن تر) ودر استوا كمي كمتر است. (شعاع استوا 8/6037 كيلومتر وشعاع قطب 6357 كيلومتر) به طور كلي زمين توسط لرزه شناسان به سه قسمت پوسته، گوشته وهسته تقسيم مي شود .

شكل شماره 2- ساختمان لايه اي زمين
1- پوسته (Crust) : خارجي ترين بخش زمين پوسته است. پوسته، سازنده ي قاره ها وبستر اقيانوس ها مي باشد. بستراقيانوس ها در بيشتر نقاط شامل لايه اي فوقاني از رسوبات وسنگهاي رسوبي است، كه در زير آن سنگهاي آذرين تيره رنگ قرار گرفته است. در قاره ها غالبا سنگهاي رسوبي، لايه فوقاني پوسته قاره اي را تشكيل مي دهد. ضخامت پوسته در زير رشته كوههاي قاره ها حداكثر، در دشتها وسپرهاي قاره اي كمتر ودر اقيانوسها حداقل است. ضخامت متوسط پوسته 35 كيلومتر است. پوسته اقيانوسي تقريبا ضخامت يكنواختي دارد وحدود 10 كيلومتر است.مرز بين پوسته وگوشته به نام انفصال موهوروويچ يا موهو ناميده شده كه مرز بين انواع سنگها است

.شكل شماره 3- مقطعي كه به طور تقريبي ضخامت پوسته در قاره ها و اقيانوسها را نشان مي دهد.
2- گوشته يا جبه (Mantle) : گوشته در زير پوسته قرار داشته كه بيشترين حجم زمين را به خود اختصاص مي دهد.گوشته از زير پوسته تا عمق 2900 كيلومتري زمين ادامه مي يابد و 82 درصد حجم زمين را تشكيل مي دهد. كه توسط انفصالي به نام انفصال گوتنبرگ (Wiechert-Gutenberg) از هسته جدا مي شود. بالاترين بخش گوشته گرمتر، سست تر ونيمه گداخته تر است وحالت خميري دارد كه به آن آستنوسفر (سست كره) مي گويند. اين منطقه اهميت بسياري دارد زيرا منشاء مواد مذاب تشكيل دهنده سنگهاي آذرين مي باشد. اهميت ذوب بخشي آستنوسفر آن است كه قطعات ليتوسفر در بالاي آن مي توانند بلغزند واين لغزش بخش اصلي نظريه تكتونيك صفحه اي است. گوشته زيرين ( بين 400 تا 2900 كيلومتر ) را ميان كره (مزوسفر) گويند كه در آن سنگها چگال تر وبسيار الاستيك اند و سرعت امواج زلزله در آن نسبت به عمق تقريبا به صورت يكنواختي افزايش مي يابد.
3- هسته (Core) : در زير گوشته قرار دارد. داراي دو بخش هسته بيروني ودروني است. هسته بيروني داراي 2100 كيلومتر ضخامت وهسته دروني داراي 1370 كيلومتر ضخامت است. به علت تغيير رفتار موج P وعبور نكردن موج S از هسته بيروني به نظر مي رسد كه اين بخش مايع باشد واز آهن مايع تشكيل شده كه ميدان مغناطيسي زمين را توليد مي كند. هسته دروني زمين جامد است. دماي هسته 3500 درجه سانتي گراد وفشارآن تقريبا 3750 تن بر سانتيمتر مربع است. ساختمان داخلي زمين درجدول شماره1 (موجود نیست) بر اساس عمق، نوع مواد و جرم مخصوص آن نشان داده شده است.
فراواني عناصر:
نزديك به 90 درصد وزن زمين از چهارعنصر آهن (35 تا40 درصد)، اكسيژن (25 تا 30 درصد ) ، سليسيوم ( 13 تا 15 درصد ) ومنيزيوم ( حدود 10 درصد ) تشكيل شده است. چهار عنصر نيكل، كلسيوم، آلومينيوم و گوگرد نيز 9 درصد بقيه را مي سازند. بين 1/0 تا1 درصد از بقيه وزن زمين را هفت عنصر سديوم، پتاسيم، كرم، كبالت، فسفر، منگنز وتيتانيوم تشكيل مي دهند. از ديدگاه فراواني عناصر در جهان، هيدروژن وهليوم به ترتيب 76 و23 درصد از وزن جهان را مي سازند. بنابراين تمام عناصر باقيمانده تنها كمي بيش از 1 درصد وزن جهان را تشكيل مي دهند. جدول شماره 2 جدول تناوبي عناصر يا جدول مندليف را نشان مي دهد.

جدول شماره 2 – جدول تناوبي عناصر
مواد سازند پوسته جامد زمين:
مواد تشكيل دهنده زمين به سه شكل گاز، مايع وجامدند. بخش گازي كه به صورت پوششي اطراف زمين را فرا گرفته است، هواكره (اتمسفر) مي نامند. مجموعه پوشش آبي زمين را آب كره (هيدروسفر) مي نامند. بخش جامد زمين به طور كلي از سنگها ساخته شده است كه سنگ كره (ليتوسفر) مي نامند.
كانيها:
كاني عبارت است از ماده اي طبيعي، غير آلي، جامد و متبلور كه تركيب شيميايي معيني دارد يا تركيب آن در محدوده معيني تغيير مي كند. در اين صورت مواد مصنوعي مثل سيمان يا فولاد كاني نيستند، گرچه در اصل از كانيها به دست آمده اند. ذغالسنگ كه از بقاياي گياهي نتيجه شده چون از معدن به دست مي آيد در معناي تجارتي آن كاني است ولي چون منشا زيستي دارد كاني به شمار نمي آيد. كاني بايد جامد باشد. بنابراين آب، نفت و گاز كاني نيستند.
سیر تحولی و رشد
اصولا یونانیها نخستین ملتی بودند که جنبه علمی کانیها را بررسی کردند. مثل تالس ملطی که 485 سال قبل از میلاد به خاصیت کهربایی کانیها اشاره کرده و تمیش تکلس (527-549 ق.م) که دست به استخراج معادن زد. یک کتاب سنگ شناسي (الاحجار) که به ارسطو (322-384 ق.م) نسبت میدادند بعدها معلوم شد که در سده هشتم نوشته شده ، ولی کتابی از شاگردش یتوفر (288-372 ق.م) بجا مانده بنام "راجع به سنگها" که شاید بتوان گفت اولین کتاب علمی کانی شناسی است.
کتاب با ارزش دیگری که بعدها نوشته شد بوسیله پزشک رومی جالینوس (201-113 م) بود. اثر دانشمند عالیقدر ایرانی ، ابو علی سینا (1037-970) تحت عنوان "درباره کانیها" را شاید بتوان گفت اولین کتابی است که کانیها را بطور سیستماتیک به چهار دسته تقسیم کرده است. از اروپاییان از کانی شناس آلمانی آلبرت فون بول (280-119 م) یاد میکنیم این شخص که به ماگنوس معروف است داراری پنج جلد کتاب از زمینه کانی شناسی است. از دو شخصیت دیگر آلمانی به نامهای باسیلوس والنتین و آگریکولا (1623-1555) یاد میکنیم که شخص اخیر بعدها به پدر کانی شناسی معروف گشت.
آخرین شخصی که کانیها را از نظر ظاهری مورد مطالعه قرار داد، کانی شناس روسی لموسوف (1711-1765) بود. در سال 1669 یک دانشمند دانمارکی به نام نیلس استنسن قانون ثابت بودن زوایا را کشف کرد. در همین سال شخص دیگری به نام اراسموس بارتولینوس موفق به کشف شکست مضاعف کلیست ایسلندی گردید. قانون پارامتر وایس آلمانی در دهه دوم قرن بیستم وضع کرد. در سال 1830 هسل 32 کلاسه را ثابت کرد، پس از آن با استفاده از محاسبات ریاضی فدروف روسی و شنفلیس آلمانی 230 شبکه فضایی را ثابت کردند. با کشف اشعه ایکس بوسیله رنتگن ، تحول عظیمی در کانی شناسی بوجود آمد بدینوسیله برای اولین مرتبه ماکس فون لاوه موفق به مطالعه ساختمان داخلی کریستال گردید. بعد از اینکه استفاده از اشعه ایکس در کانی شناسی نشان داده شد، براگ در سال 1913 اولین ساختمان یعنی شبکه نمک طعام را معرفی نمود.
اهميت اقتصادي كانيها:
کانیها دارای ارزش اقتصادی بسیار زیادی میباشند، بطوری که اقتصاد بسیاری از کشورهای جهان نظیر شیلی ، گینه ... بر اساس مواد معدني پایهریزی شده است. اگر چه بسیاری از کانیها دارای ارزش درمانی ویژه خود هستند و حتی تعدادی به عنوان مواد سمی و مهلک مورد استفاده قرار میگیرند، ولی افرادی نیز وجود دارند که همراه داشتن کانیهای معین را در درمان برخی از بیماریهای موثر میدانند. در سراسر جهان عده زیادی علاقمند به جمعآوری مجموعههای کانی هستند، در یک پیک نیک خانوادگی میتوان نمونههایی از این خلقت زیبای خداوند جمعآوری نمود. با توجه به اینکه در کشور ما کانیهای متنوعی وجود دارند .
کانیها از دوران پیش از تاریخ ، نقشی اصلی در نحوه زندگی بشر و استاندارد زندگی وی داشتهاند. با گذشت هر قرن ، اهمیت اقتصادی کانیها به گونهای فزاینده بیشتر شده و امروزه به اشکال بیشماری ، از احداث آسمان خراشها گرفته تا ساخت
رایانه به آنها وابستهایم. تمدن جدید ، به طور شگفت آوری به کانیها وابسته است و کاربرد وسیع آنها را الزامی کرده است. تعداد کمی از کانیها مانند
تالک ،
آزبست ،
گوگرد و ... به همان شکل استخراج شده ، معروف میشوند. اما بسیاری از آنها را برای به دست آوردن یک ماده مفید ، باید در آغاز فرآوری کرد. برخی از محصولات آشناتر عبارتند از : آجر ، شیشه ، سیمان ، گچ و چیزی در حدود بیست فلز از آهن گرفته تا
طلا. کانسنگهای فلزی و کانیهای صنعتی در همه قارهها و در هر جا که کانیهای خاص به اندازه کافی تمرکز یافته و استخراج آنها اقتصادی باشد، استخراج میشوند.
خواص فيزيكي كانيها:
با استفاده از خصوصيات فيزيكي ساده اي مي توان كانيهاي اصلي را در نمونه دستي تشخيص داد. ولي تشخيص دقيق كانيها با استفاده از ميكروسكوپهاي پلاريزان يا دستگاههاي اشعه ايكس و روشهاي شيميايي انجام مي شود. بعضي از خواص فيزيكي ظاهري كانيها عبارتند از:
1- جلا: توصيف ظاهري سطح يك كاني را جلا مي گويند. به دونوع جلاي فلزي وغير فلزي تقسيم مي شود. درجلاي فلزي سطح كاني به صورت فلزي و براق ديده مي شود مانند جلاي طلا يا پيريت. در جلاي غير فلزي ما سطح كاني را به صورت براق و فلزي نمي توانيم ببينيم. جلاي غير فلزي به انواع جلاي مرواريدي، ابريشمي، شيشه اي مانند كوارتز و خاكي مانند كاني هاي رسي تقسيم مي شود.
2- سختي: مقاومت يك كاني در برابر خراشيده شدن را سختي مي گويند. موس كاني شناس آلماني 10 كاني با سختي هاي مختلف را انتخاب وبه ترتيب از نرم ترين به سخت ترين كاني تنظيم كرد. در عكسهاي 1 و2 نرم ترين و سخت ترين كانيها ديده مي شود. جدول شماره 3 جدول سختي كانيها بر حسب درجه سختي موس نشان داده شده است.
عكس شماره 1- تالك، نرم ترين كاني عكس شماره 2- الماس، سخت ترين كاني

جدول شماره3 : جدول سختي كانيها
3-رنگ: بسياري از كانيها رنگهايي دارند كه در محدوده معيني تغيير مي كند و مي تواند در شناسايي آنها به كار آيد. مثلا رنگ زرد پيريت يا رنگ سبز مالاكيت. اما به علت وجود ناخالصي بايد در شناسايي كانيها دقت بيشتري نمود.
4- رنگ خاكه: رنگ پودر كانيها را رنگ خاكه مي گويند. رنگ خاكه را مي توان با كشيدن نمونه بر روي يك صفحه چيني بدون لعاب آزمايش نمود. رنگ خاكه بيشتر براي شناسايي كانيهاي فلزي به كار مي رود، زيرا رنگ خاكه اغلب كانيهاي غير فلزي سفيد يا بي رنگ است.
5- چگالي: عبارت است از نسبت جرم به حجم يك نمونه
كانيهاي با چگالي بسيار كم ويا زياد با دست نيز قابل تشخيص است. مثلا سنگيني طلا يا گالن (سولفيد سرب) را به راحتي مي توان تشخيص داد.
6- رخ يا كليواژ : تعدادي از كانيها بر اثر ضربه يا فشار در امتداد سطوح معيني آسانتر از جهات ديگر شكسته مي شوند. اين سطوح گسيختگي را رخ مي گويند. اين سطوح ناشي از آرايش ساختماني اتمها در بلور وپيوندهاي ضعيف بين لايه هاي اتمها است. بعضي از كانيها فاقد رخ و برخي بيش از يك دسته رخ دارند.
علاوه بر خصوصيات فيزيكي فوق ويژگيهاي ديگري نظير شفافيت، سطح شكست، خاصيت مغناطيسي( مثل كاني منيتيت)، چكش خواري (مثل تركيبات مسي)، واكنش با اسيد كلريدريك (كلسيت)، حتي بو ومزه (نمك طعام) نيز در شناسايي كانيها به كار مي رود.
ساختمان بلورين كانيها:
كا نيها متبلور هستند، يعني داراي ساختمان داخلي منظم مي باشند و داراي ساختمان بلورين هستند ولي براي تشخيص نظم داخلي آنها ممكن است نياز به ميكروسكوپ پلاريزال باشد. بر اساس مطالعات كاني شناسان، معلوم شده كه سلولهاي اوليه تمام كانيها متعلق به شش حالت است كه هر كدام يك سيستم تبلور خوانده مي شوند. در زير نام آنها آورده شده است:
1- مكعبي 2- تتراگونال 3- هگزاگونال 4- اورتورومبيك 5- مونوكلينيك 6- تريكلينيك

شكل شماره4- شكل هندسي كانيها
گروههاي مهم كانيها:
حدود 3000 كاني در طبيعت شناخته شده اند ولي تنها تعداد معدودي از آنها هستند كه نقش اصلي را در ساختن سنگها دارند و به كاني هاي سنگ ساز معروف هستند. مهمترين گروه كانيها عبارتند از:
1- سيليكاتها 2- كربناتها 3- اكسيدها 4- سولفيدها 5- سولفاتها 6- هاليدها 7- فسفاتها و عناصر طبيعي
الف- كانيهاي سيليكاته: اين كانيها سازنده اصلي دو دسته بزرگ از سنگها يعني آذرين و دگرگوني هستند. وجه مشترك ساختمان بلورين تمام سيليكاتها چهار وجهي هاي Sio4 است. مهمترين كانيهاي سيليكاته عبارتند از:
1- اوليوين ها: (Mg,Fe)2Sio4 ، معمولا سبز رنگ وفاقد رخ هستند. سختي آنها بين 5/6 تا 7 است. معمولا به صورت دانه اي و يا توده اي شكل هستند.
2- پيروكسن ها: مثل اوژيت [Ca(Mg,Fe,Al)(Al,Si)2O6] پيروكسن ها سبز روشن تا تيره يا سياه رنگ هستند. داراي دو دسته رخ بوده و سختي آنها بين 5 تا 6 است.
3- آمفيبول ها: مثل هورنبلند [Ca2(Mg,Fe)5(OH)2(Al,Si)8O22] خصوصيات ظاهري آنها مثل پيروكسن ها است ولي زاويه بين دو دسته رخ در آنها متفاوت است. آمفيبول ها سيليكاتهاي آبدار هستند ووقتي تجزيه شوند آب توليد مي كنند.
4- ميكاها: به دو دسته ميكاي سفيد يا موسكوويت KAl2(OH,F)2AlSiO10 و ميكاي سياه يا بيوتيت K(Mg,Fe)3(OH,F)2AlSi3O10 تقسيم مي شوند. داراي يك دسته رخ خوب هستند كه به آساني در امتداد سطح رخ گسيخته مي شوند. سختي ميكاها كم و بين 2 تا 3 است.
5- فلدسپاتها: به دو دسته فلدسپاتهاي پتاسيم دار KAl(Si3O8) و پلاژيوكلازها [(Na,Ca)AlSi3O8] تقسيم مي كنند. داراي دو دسته رخ خوب هستند. سختي بين 6 تا 5/6 دارند و فراوان ترين كانيهاي روي زمين هستند.
۶- كوارتز: SiO2 از كانيهاي فراوان در سنگهاي آذرين، دگرگوني و رسوبي مي باشند. ممكن است بي رنگ و شفاف يا به رنگهاي مختلف ديده شود. رخ مشخصي ندارد. سختي آن 7 است بنابراين شيشه را خط مي اندازد.
ب- كربناتها: با وجود اينكه عنصر كربن در طبيعت زياد ديده نمي شود ولي در گروه مهمي از سنگهاي رسوبي ديده مي شود.
1- كلسيت: Caco3 اين كاني جزء اصلي سازنده سنگ آهك است. كلسيت معمولا به شكل بلورهاي لوزي وجه (رومبوئدر) ديده مي شود. معمولا سفيد و بي رنگ است ولي به رنگهاي خاكستري كم رنگ، آبي، زرد رنگ هم ديده مي شود. سختي آن 3 مي باشد. از خصوصيات آن اين است كه با اسيد كلريدريك رقيق به آساني مي جوشد.
2- دولوميت: كربنات مضاعف كلسيوم ومنيزيوم CaMg(Co3) مي باشد. از نظر خصوصيات مانند كلسيت است ولي با اسيد كلريدريك رقيق نمي جوشد.
3- آراگونيت: Caco3 سيستم تبلور آن با كلسيت متفاوت است. پايداري و فراواني آراگونيت كمتر از كلسيت است.
4- اسميت زونيت: Znco3 براي توليد روي به كار مي رود.
5- مالاكيت: Cu(OH)2Co3 سنگ معدن مس است.
6- ماگنزيت: MgCo3 در ساخت آجرهاي دير گداز به كار مي رود.
ج- كاني هاي اكسيدي: داراي اهميت اقتصادي هستند.
1- هماتيت Fe2o3: رنگ خاكستري تا سياه و قهوه اي مايل به قرمز، رنگ خاكه قهوه اي مايل به قرمز، جلاي فلزي يا خاكي داشته و كاني مهم آهن است.
2- مانيتيت Fe3o4 : رنگ سياه، جلاي فلزي و خاصيت مغناطيسي دارد و به شدت جذب آهن ربا مي شود. رنگ خاكه آن سياه بوده و كاني مهم آهن است.
3- ايلمنيت FeTio3 : منبع توليد Tio2 بوده و در رنگسازي، كاغذسازي، لاستيك سازي، سراميك سازي، و صنايع ديگر كاربرد دارد.
4- كروندوم Al2o3 : به علت سختي زياد (9) به عنوان ساينده استفاده مي شود.
5- كروميت MgFeCr2o : براي توليد كرم به كار مي رود.
6- بوكسيت Al2o3,nH2o: منبع اصلي توليد آلومينيوم است.
د- كانيهاي سولفيدي:
1- گالن (PbS) : رنگ خاكستري سربي، رنگ خاكه خاكستري تا خاكستري مايل به سياه، جلاي فلزي و كاني اصلي فلز سرب است.
2- پيريت FeS2 : رنگ زرد برنجي با جلاي فلزي، معروف به طلاي احمقان (طلاي دروغين)، رنگ خاكه سياه مايل به سبز، براي تهيه اسيد سولفوريك كاربرد دارد.
3- اسفالريت Zn,Fe,S : كاني اصلي فلز روي است.
4- كالكوپيريت CuFes2 ، كالكوسيت Cu2S : كاني هاي مهم مس هستند.
5- آرژانتيت Ag2S : كاني مهم نقره مي باشد.
6- سينابر HgS : كاني اصلي جيوه مي باشد.
ه- كانيهاي سولفاتي:
1- ژيپس (CaSo4,2H2o) : سفيد يا بي رنگ، شفاف يا نيمه شفاف، يك دسته رخ خوب و دو دسته رخ مشخص، سختي 2، با ناخن خط بر مي دارد، براي ساختن گچ بنايي و كود به كارمي رود.
2- انيدريت (Caso4) : گچ بي آب، سفيد، خاكستري يا مايل به آبي، سختي 3 تا5/3
3- باريت Baso4 : بي رنگ و سفيد، سختي 5/2 تا 5/3 ، كاني فلزي بسيار سنگين است. در گل حفاري، رنگ سازي، شيشه سازي، تهيه حشره كشها وتهيه كاغذ ديواري كاربرد دارد.
ر- هاليدها:
1- نمك طعام(هاليت) Nacl : سه دسته رخ عمود بر هم دارد. سختي 5/2 ومزه شور دارد.
2- فلوئورين Ca2F : چهار دسته رخ ، سختي 4 داشته ودر فولادسازي كاربرد دارد.
ز- كانيهاي فسفاتي :
- آپاتيت : در تهيه فسفاتها كاربرد دارد.
بقیه مطلب بزودی ارائه خواهد شد ضمنا به علت زیاد بودن عکسها بعضی از عکسها حذف گردیده که بزودی بصورت یک فایل پی دی اف ارائه خواهد شد .
منبع : جزوه آموزشی مهندس قهاری مدرس مرکز آموزش جهاد کشاورزی فارس
منابع مورد استفاده ایشان :
1- احمدي، حسن، 1367، ژئومورفولوژي كاربردي، انتشارات دانشگاه تهران، 592 صفحه
2- بي نام، سايت جهاني سازمان زمين شناسي كشور، قسمت اطلاعات علوم زمين، 1385
3- خسرو تهراني، خسرو، 1367، كلياتي در باره چينه شناسي ايران و مقاطع تيپ تشكيلات، انتشارات دانشگاه تهران، 336 صفحه
4-صداقت، محمود، 1372، زمين شناسي براي جغرافيا، دانشگاه پيام نور، 225 صفحه
5- فيض نيا، سادات، جزوه درس زمين شناسي براي دانشجويان دانشكده منابع طبيعي دانشگاه تهران، 149 صفحه
6- قهاري، غلامرضا، 1383، مطالعه خصوصيات ژئومورفولوژيكي و هيدرولوژيكي حوزه آبخيز بيشه زرد، پايان نامه كارشناسي ارشد، 135 صفحه
7- مر، فريد، 1382، زمين شناسي فيزيكي، انتشارات دانشگاه شيراز، 815 صفحه
8- نبوي،م . ح ،1355 ديباچه اي بر زمين شناسي ايران، انتشارات سازمان زمين شناسي كشور
9- Guide to Rocks and Minerals, Simon & Schusters, New York, 1988